Zhdukja e nëndetëses gjatë një vizite përreth rrënojave të fundosura të Titanikut ka ngritur pikëpyetje në lidhje me rreziqet e përfshira në një ekspeditë të tillë në thellësi.

Në vjeshtën e vitit 1911, në një moment një pjesë e madhe akulli u shkëput nga një masiv akullnaje në jugperëndim të Grenlandës. Gjatë muajve në vijim, ajo u zhvendos ngadalë në jug, duke u shkrirë gradualisht, ndërsa u bart nga rrymat e oqeanit dhe era.

Më pas, në natën e ftohtë dhe pa hënë të 14 prillit 1912, një ajsberg 125 metra i gjatë – krejt çka mbeti nga rreth 500 metra akull që ishte nga një fjord (ngushticë në formë të shkronjës U) i Grenlandës vitin e kaluar – u përplas me anijen e pasagjerëve “Titanic” teksa po bënte udhëtimin e saj të parë, nga Southemptoni në Mbretërinë e Bashkuar për në Nju Jork.

Në më pak se tri orë, anija u mbyt, duke marrë me vete drejt vdekjes më shumë se 1500 pasagjerë dhe anëtarë të ekuipazhit. Anija e fundosur tani shtrihet pothuajse 3.8 kilometra poshtë valëve në një vendndodhje rreth 640 kilometra në juglindje të bregut Njufondlandit.

Ajsbergët përbëjnë ende rrezik për transportin ujor – në vitin 2019 së paku 1.515 ajsbergë u zhvendosën aq larg në jug dhe u futën në rrugët transatlantike të transportit ujor, shkruan BBC Future.

Por, vendi i fundit i pushimit të Titanikut bart rreziqet e veta, që do të thotë se të vizitosh fundosjen më të famshme në botë është një sfidë më vete.

Video: Shpëtimtarët në garë me kohën