Duke njoftuar se po i anulonte sulmet ndaj Iranit, presidenti amerikan Donald Trump tha se “Izraeli i bashkohet këtij angazhimi”.

Por kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu ende nuk ka komentuar – dhe kjo ndoshta nuk është për t’u habitur.

Netanyahu ndodhej në Zyrën Ovale vetëm të martën dhe mund të ketë shpresuar se e kishte bindur presidentin amerikan, i njohur për ndryshimin e qëndrimeve, për argumentet e Izraelit si për Iranin ashtu edhe për Gazën. Por fillimi i javës së punës në Izrael e gjen liderin izraelit duke u përballur me pengesa në të dyja këto çështje.

Netanyahu është i vendosur që SHBA-ja ta rifillojë me intensitet fushatën e saj ushtarake kundër Iranit.

Bindja e Washingtonit për të nisur një luftë të madhe ishte një triumf për liderin izraelit. Por, nga këndvështrimi i Netanyahut dhe i një pjese të madhe të opinionit publik izraelit, ajo përfundoi para kohe, shkruan CNN.

Izraeli është më pak i shqetësuar për çmimet e energjisë dhe lirinë e kompanive të transportit detar për të lëvizur naftën nga Gjiri Persik. Për Izraelin, rëndësi ka programi bërthamor i Iranit dhe regjimi që qëndron pas tij.

Të dyja këto duken të sigurta, gjë që e bën Netanyahun më të cenueshëm ndërsa vendi po shkon drejt zgjedhjeve të përgjithshme pas më pak se tre muajsh.

Sa i përket Gazës, zyra e Netanyahut kishte sinjalizuar tashmë shqetësime përpara deklaratës së Trumpit të enjten në mbrëmje se Hamasi kishte pranuar të çarmatosej, në atë që lideri amerikan e quajti një “hap monumental drejt paqes dhe sigurisë së qëndrueshme”.

Izraeli beson se Washingtoni është tepër i nxituar për të arritur një fitore dhe tepër i gatshëm të bëjë kompromise me Hamasin për ta realizuar këtë. Netanyahu nuk dëshiron asnjë kufizim mbi lirinë e Izraelit për të vepruar sipas dëshirës në Gaza, dhe edhe në këtë çështje, opinioni publik izraelit është kryesisht në anën e tij.

Netanyahu do të përpiqet ta vonojë, ose madje ta pengojë nëse mundet, çdo përpjekje të udhëhequr nga SHBA-ja për t’i dhënë fund sulmeve në Gaza ose për të realizuar tërheqje të konsiderueshme, edhe nëse ato do të ishin vetëm drejt pozicioneve që mbeten ende thellë brenda enklavës.