
Nji grup etnik shtyhej drejt zhbâmjes nga makineria fashiste e Milošević-it.
Gjatë luftës në Kosovë më 1999, prifti katolik i Kishës së Shën Ndout në Gllogjan, Dom Kelmend Spaqi, (dekun sivjet) strehoi qindra shqiptarë myslimanë të ndjekun nga votrat e tyne.
Për me u bâ me dije vaktet e iftarit dhe të syfyrit gjatë muajit të Ramazanit dhe me i njoftue e mbajtun bashkë, pa dallim feje, Dom Kelmendi i binte këmbanës së kishës, tue rreziku jetën e tina p’ej forcave të fashizmit serbian.
Nuk âsht veç nji shembull vllaznillaku.
Âsht ekumenizëm.
Thjesht humanizëm.
(Gjashtë lekcione në mbrojtje të lirisë)
1.
Në nji shoqni politike e t’emancipueme qytetnisht, e në nji shtet kushtetues e të drejtë, duhet që sejcilli individ me u nie i lirë në vullnetin e tij, i dobishëm e i dëshirueshëm në Atdheun e tij, me identitetet e veta të shumëfishta, me fenë që e beson, në ateizëm, ose pa asnji fe!?
Friga nga numrat e vegjël dmth me pasë droe se po bâhemj si ata, e jo pse ata janë të ndryshëm p’ej nesh, po pse ata po e thejnë dominimin tonë.
E nuk ka ma humane se kërkesat e pakicave, kofshin ato fetare apo ateiste, kombëtare apo etnike, politike e kulturore.
2.
Nji Kishë Katolike në Zogaj të Vushtrrisë (natyrisht me leje komune, që dëshmon besnikni ndaj shtetit ligjor) nuk i pengon dinjitarët e fesë islame (shqiptarët europeanë që besojnë idlamin) por konvertitët, që dikur për Enverin e Miladinin vritshin vllaun biologjik, e sot kanë vù turbanë e veshë shalvare talebanësh, me u doktë të veçantë dhe ma ngat Zotit!?
Nëse këta njerëz – besojnë në Zot, lejoj që të më priten të dyja kambët – thojke dikur nji burrë i meçem për dogmatët komunista.
3.
Myslimanët e urtë ruejn imanin, (besim i plotë dhe i palëkundun që nënkupton dorëzimin besimit të pastër që buron nga zemra, vërtetohet me fjalë dhe dëshmohet me vepra) pa i lëndu shpirtnat tjerë.
E ju që besoni islamin çka po dëshmoni?
Fuqi. Dominim. Anmiqsi?
Çka po kundërshtoni ju, në emën të islamit?
Që vllaznia juej mos me pasë liri sa ju!?
Ose u dishironi ma pak të dejta?
Atdhetarët e vërtet shqiptarë kurrë nuk ngriten kundër nji faltorje katolike, që shpreh nji vullnet të vllaznive të nji zjermi.
Leni njerëzit ta ndjejnë lirinë e të qenit ashtu qysh dojnë, e me ju falë Zotit ashtu siç ata besojnë!
4.
Ju nuk jeni ata që ua kini falë lirinë atyne që ndjehen t’kshtenë.
Për me ua kufizu. Askush kurrë askujt nuk i falë liri.
5.
Liria fitohet!
6.
Unë nji agonstik, qytetar i evidentuem në rubrikën “asnji fe”, ja respektoj sejcillit me perulsi të drejten me besu.
Të gjitha besimet që akëcilli pëlqeni.
Liria e besimit âsht nga ato liritë e panegociueshme me askân dhe mbrohet me Kushtetutë.
Por mos pritni nga unë që në shekullin 21 me jau respektu idetë e shpellës!?b